ADHD

ADHD to w ostatnim czasie bardzo "modne" schorzenie. Dużo mówi się o nim w mediach, coraz częściej świadomość na temat ADHD mają także zwykli ludzie.

Niestety, w Polsce wciąż nie wszyscy rozumieją, że przyczyną złego zachowania czy słabych wyników w nauce może być choroba.

W tym krótki artykule postaramy się wyjaśnić, czym jest ADHD i jak można sobie z nim radzić.

Czym jest ADHD

ADHD to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (z angielskiego: Attention Deficit Hyperactivity Disorder).

Osoby dotknięte ADHD mają problemy z koncentracją na jednym zadaniu, co chwila przechodzą od jednej aktywności do drugiej, są słabo zorganizowane.

Szacuje się, że na ADHD może cierpieć nawet do 8% dzieci w wieku 6-9 lat. Schorzenie to występuje także u dorosłych - objawia się najczęściej deficytem uwagi (AADHD - Adult Attention Deficit Disorder).

Objawy ADHD

Prawidłowa diagnoza w przypadku ADHD to połowa sukcesu. Przyjrzyjmy się najbardziej charakterystycznym objawom ADHD.

Najtrudniej zespołowi nadpobudliwości psychoruchowej przypisać zachowania ze sfery emocjonalnej. Dziecko dotknięte ADHD jest nieopanowane, silnie reaguje na bodźce zewnętrzne, jest ekspresyjne, miewa wybuchy złości, działa impulsywnie. Wszystkie wymienione powyżej objawy mogą zostać uznane za cechy charakteru - dzieci mają przecież różny temperament, są różnie wychowywane.

Dlatego też przy rozpoznaniu ADHD bierze się także pod uwage charakterystyczne objawy związane ze sferą ruchową. Dzieci cierpiące na ADHD nie są w stanie pozostawać w bezruchu - wciąż biegają, wykonują chaotyczne ruchy, podrywają się z miejsca, chodzą wkoło bez konkretnego celu, w kompulsywny sposób zajmują się (choć zwykle przez krótki czas) przedmiotami znalezionymi w najbliższym otoczeniu.

Najtrudniejsze dla samego dziecka bywają chyba jednak objawy związane bezpośrednio z brakiem możliwości skupienia uwagi. Dziecko cierpiące na ADHD nie jest w stanie się skupić, jakakolwiek praca intelektualna powoduje szybką irytację i zmęczenie. Cierpiący na ADHD nie planują, nie myślą analitycznie, nie potrafią w logiczny i czytelny sposób artykułować swoich myśli. W konsekwencji pojawiają się często niepokojące konsekwencje takie jak: niska samoocena, nieprawidłowy rozwój społeczny (chęć dominacji w grupie, używanie przemocy fizycznej do osiagania celów), problemy z zasypianiem itd.

Przyczyny występowania ADHD

Podstawowa przyczyna występowania ADHD w większości przypadków ma swoje podłoże w genach. Notuje się także przypadki występowania zaburzeń psychoruchowych w wyniku uszkodzeń układu nerwowego lub niedotlenienia podczas porodu.

ADHD nie wynika ze złego wychowania, ani z przebywania w takim czy innym otoczeniu. Oczywiście, nieodpowiednie traktowanie dziecka cierpiącego na ADHD może wypływać na występowania objawów. Z drugiej strony, takie czynniki jak wychowanie, przemoc, molestowanie mogą u zdrowych dzieci powodować objawy podobne do tych występujących w SDHD.

Leczenie ADHD

Terapia w przypadku ADHD wymaga złożonego i wszechstronnego działania. Dzieci cierpiące na nadpobudliwość psychoruchową potrzebują przede wszystkim więcej uwagi, a przede wszystkim specjalistycznego podejścia wychowawczego.

W dużym uproszczeniu można powiedzieć, że najlepsze i najbardziej trwałe efekty daje swego rodzaju trening oparty na terapii behawioralnej. Ważne jest, żeby dziecko nauczyło się same walczyć ze złymi nawykami i wiedziało, na czym polega prawidłowe funkcjonowanie w grupie.

Istotne są także wszelkie zajęcia i treningi mające na celu nadrobienie zaległości i wyrównanie poziomu intelektualnego oraz motoryki dziecka w porównaniu z rówieśnikami.

Ostatnim, w Polsce wciąż dość kontrowersyjnym, sposobem walki z ADHD jest farmakologia. Istnieje cała gama leków poprawiających funkcjonowanie mózgu u chorych na nadpobudliwość psychoruchową.

Warto zgłosić się do specjalisty

Ostatni krótki wniosek - nie pozostawiajmy naszego dziecka samego w walce z chorobą. Brak rozpoznania ADHD oraz niepodjęcie odpowiedniego działania może spowodować trudne do nadrobienia straty.

Dlatego też szukajmy pomocy u przedszkolnego lub szkolnego psychologa, jeśli podejrzewamy ADHD u dziecka.