Depresja

W ostatnich latach słowo depresja odmienia się na wszelkie możliwe sposoby. Można by odnieść wrażenie, że okresowe łapanie depresji, deprechy, doła i tym podobnych przypadłości po prostu stało się modne.

Rzeczywiście, kiedyś nie mówiło się tyle o depresji. Co nie oznacza, że problem nie istniał. Tak samo jak nie oznacza, że obecne dyskusje o depresji są rozdmuchane.

W rzeczywistości depresja to poważna choroba prowadząca nierzadko do tragicznych skutków. Wzrost świadomości na jej temat może tylko cieszyć - wraz z nim rośnie szansa, że osoby dotknięte depresją podejmą leczenie.

Czym jest depresja - objawy depresji

Depresja to afektywne zaburzenie psychiczne polegające objawiające się m.in.: złym nastrojem, obniżoną samooceną, pesymizmem, brakiem motywacji do działania, trudnością w podejmowaniu decyzji, bezsennością, zaburzeniami apetytu, obniżeniem libido.

Depresja może przyjmować różne formy i postacie. W łagodnych postaciach mamy do czynienia z epizodami depresyjnymi, nawracającymi lub występującymi jednorazowo. Poważniejsze przypadki to depresja przewlekła (trwająca nawet kilka lat) oraz depresja poschizofreniczna.

Depresja jako objaw

Depresja może być objawem innych schorzeń. Przed podjęciem leczenia ściśle przeciwdepresyjnego, należy wykluczyć występowanie m.in. chorób wątroby, zaburzeń hormonalnych, nowotworów, cukrzucy, stwardnienia rozsianego, schizofrenii, niedożywienia itd.

Depresja czy zły nastrój?

Zdiagnozowanie depresji, pomimo pozornie prostych do zanotowania objawów, nie jest łatwe. Po pierwsze, sami pacjenci często nie dopuszczają myśli o chorobie - swój nastrój tłumaczą stresem, niezdrowym trybem życia, słabym charakterem (np. oskarżając się o lenistwo i brak ambicji).

Drugim problemem bywa niezrozumienie ze strony otoczenia. O ile lekarze coraz lepiej potrafią pokierować pacjentem z depresją (co nie zawsze było standardem), o tyle rodzina, przyjaciele i znajomi wciąż nie zawsze rozumieją, że depresja jest chorobą, którą należy leczyć.

Nie bagatelizujmy depresji

Depresji nie wolno bagatelizować. Ocenia się, że nawet co dziesiąty człowiek cierpi z jej powodu.

Niezdiagnozowana i nieleczona depresja może prowadzić do tragicznych konsekwencji. Nawet kilkanaście procent przypadków ciężkich depresji kończy się samobójstwami. Samookaleczenia i myśli samobójcze są pierwszym sygnałem, że dzieje się coś naprawdę poważnego.

Leczenie depresji

Leczenie depresji musi przebiegać pod okiem specjalisty. Należy w nie włączyć rodzinę, bliskich, znajomych. Rzadko kiedy z chorobą można do końca wygrać samemu.

Podstawowym i najważniejszym krokiem przy leczeniu chorego na depresję jest zapewnienia mu bezpieczeństwa - tzn. uniemożliwienie podjęcia próby samobójczej.

Paradoksalnie, na początku leczenia depresji metodami farmakologicznymi ryzyko samookaleczenia i samobójstwa wzrasta. Dzieje się tak dlatego, że leki przeciwdepresyjne mogą działać silnie pobudzająco - podane przed doprowadzeniem pacjenta do równowagi psychicznej (wyrównania nastroju) mogą dodać mu siły do podjęcia kroków, na które w głębokiej depresji nie miałby siły i "odwagi".

Terapia przeciwdepresyjna to oczywiście nie tylko kontrola pacjenta i leki przeciwdepresyjne. Równie ważne są inne czynniki, do których zalicza się przede wszystkim psychoterapię, fototerapię, inne leki (np. przeciwpadaczkowe), a nawet elektrowstrząsy.