Nerwica

Stres to codzienny element naszego życia. Każdy z nas denerwuje się w innych sytuacjach i w różnym stopniu. Objawy towarzyszące podwyższonemu napięciu nerwowemu również bywają rozmaite.

W tym krótkim tekście postaramy się przybliżyć pojęcie nerwicy.

Czym jest nerwica?

Nerwicą zwyczajowo nazywamy zaburzenie nerwicowe (neurozę) objawiające się różny sposób, wynikające z występowania powiązanych ze sobą dysfunkcji emocjonalnych, zakłóceń procesów psychicznych, dysfunkcji narządów oraz patologicznych form zachowania.

Definicja straszna, nie da się ukryć. Jej zapamiętanie nie jest w żadnym wypadku konieczne. Ważne, żeby pamiętać, że ludzie cierpiący na nerwice (w odróżnieniu od chorych na psychozy) są zwykle świadomi istnienia swojej choroby - wiedzą, że często zmusza ich ona do nieracjonalnych, absurdalnych zachowań.

Objawy nerwicy

W razie podejrzeń występowania nerwicy należy zgłosić się do specjalisty. Na podstawie obserwacji objawów będzie on mógł postawić diagnozę. Mimo to, warto dowiedzieć się, w jaki sposób zwykle objawiają się nerwice.

Do objawów somatycznych powodowanych przez nerwice należeć może m.in. wrażliwość na bodźce, zaburzenia pracy zmysłów, duszności, bóle głowy, serca i żołądka, natręctwa ruchowe, zaburzenia funkcji seksualnych.

Nerwicom towarzyszyć mogą także zaburzenia funkcji poznawczych, tj. problemy z koncentracją, odmienne postrzeganie rzeczywistości czy natrętne myśli.

Równie dokuczliwe są różnego rodzaju zaburzenia emocjonalne związane z nerwicą. Fobie, lęki, napady niepokoju, stany przygnębienia, apatia, rozdrażnienie czy kłopoty ze snem to tylko niektóre objawy z tego obszaru.

Do pośrednich objawów, a w zasadzie skutków nerwic zalicza się m.in.: obniżoną samoocenę, wypadanie z ról społecznych, tendencja do uzależnienia od leków, alienacja, myśli samobójcze.

Przyczyny występowania nerwicy

Istnieją różne przyczyny prowadzące do nerwicy. W najprostszym ujęciu można powiedzieć, że nerwice wynikają z istnienia tzw. konfliktów wewnętrznych pomiędzy dążeniem jednostki a presją otoczenia.

Jednostka, kierując się swoimi pragnieniami (częściowo nieuświadomionymi!) jest ograniczona przez własne możliwości oraz wymagania stawiane przez otoczenie. Czułym punktem, który sprzyja tworzeniu się nerwic, jest zaistnienie sytuacji, w której presja otoczenia ściera się nie tylko ze świadomymi, ale również nieuświadomionymi pragnieniami.

Przyjmuje się także, że nerwice mogą powstawać w wyniku traumy - w dużym uproszczeniu: z nieodreagowanych urazów lub różnego rodzaju doświadczeń z dzieciństwa.

Leczenie nerwicy

Leczenie zaburzeń nerwicowych musi przebiegać pod okiem specjalisty. Psychoterapia nastawiona na zrozumienie motywów działania pacjenta oraz na zmianę jego zachowań, często w połączeniu z odpowiednio stosowanym leczeniem farmakologicznym, potrafią zdziałać cuda.

Tym bardziej nie warto kryć się z problemami nerwicowymi i "zamiatać ich pod dywan". Skrywanie problemów sprzyja alienacji, wzmaga stres (błędne koło) i nierzadko prowadzi do eskalacji objawów.