Schizofrenia

Od czasów wydania filmu "Piękny umysł" z Russellem Crowe w roli głównej, schizofrenia kojarzy się w potocznym znaczeniu głównie z widzeniem nieistniejących ludzi, sekretnych kodów ukrytych w gazetach itd.

W rzeczywistości choroba wygląda oczywiście nieco inaczej.

Czym jest schizofrenia?

Na początku wyjaśnijmy sobie czym jest schizfrenia. W największym skrócie jest to zaburzenie psychiczne, które polega na zakłóceniu postrzegania rzeczywistości, występowaniu omamów paranoidalnych, a także zaburzeń toku rozumowania oraz problemów z wyrażaniem myśli.

Objawy schizofrenii

Wczesne rozpoznanie schizofrenii umożliwia podjęcie skutecznego leczenia. Podstawowy narzędziem diagonozowania jest wywiad z samym pacjentem, a także z osobami z jego najbliższego otoczenia.

Do najbardziej powszechnych objawów związanych ze schizofrenią zalicza się: urojenia, halucynacje, dziwne, niezrozumiałe zachowania, zobojętnienie na czynniki zewnętrzne, zaburzenia mowy, utratę zdolności do przeżywania radości.

Zwykle w ramach wstępnego rozpoznania przeprowadza się także badania, które nie są w stanie bezpośrednio potwierdzić schizofrenii, ale pozwalają wykluczyć występowanie innych chorób (np. somatycznych), dających podobne objawy jak schizofrenia.

Przyczyny występowania schizofrenii

Istnieje wiele koncepcji i hipotez wyjaśniających mechanizm zachorowania na schizofrenię. Nie sposób omówić ich wszystkich szczegółowo w tak krótkim artykule, ale warto przynajmniej wymienić te najważniejsze.

Obecna wiedza medyczna zakłada, że schizofrenia może być powodowana m.in. czynnikami genetycznymi, cywilizacyjnymi, społecznymi czy psychologicznymi czy emocjonalnymi. Ryzyko wystąpienia choroby może zwiększać także używanie substancji psychoaktywnych (narkotyki, nikotyna).

Schizofrenia a społeczeństwo

Życie społeczne osób cierpiących na schizofrenię nie jest łatwe. Świadomość społeczna na temat tej choroby nie jest wciąż wystarczająco wysoka. Dlatego też, oprócz obiektywnych trudności, takich jak np. kłopoty z koncentracją czy komunikacją, chorzy spotykają na swojej drodze także objawy zwykłej nietolerancji lub niezrozumienia ze strony otoczenia.

Alienacja osób chorych na schizofrenię utrunia walkę z chorobą i uniemożliwia zachowanie normalnych funkcji społecznych (choćby takich jak praca czy nauka).

Leczenie schizofrenii

Leczenie schizofrenii musi przebiegać pod okiem lekarza specjalisty. Zwykle standardowe leczenie obejmuje przede wszystkim metody farmakologiczne, tzn. podawanie leków przeciwpsychotycznych.

Stała kontrola lekarska, w szczególności w początkowych stadiach leczenia jest konieczna - pacjenci reagują na leki nierzadko z kilkutygodniowym opóźnieniem (w niektórych przypadkach efekty widać nawet po kilku miesiącach).

Ważnym uzupełnieniem leczenia farmakologicznego powinna być psychoterapia oraz terapia poznawczo behawioralna.

Istotne znaczenie ma również wsparcie nakierowane na bliskich pacjenta. Muszą oni uzyskać odpowiednią pomoc informacyjną i psychologiczną, aby poradzić sobie z nową sytuacją oraz zapewnić komfortowe warunki choremu.

Duże znaczenie w uzyskaniu tego rodzaju pomocy mają społeczności osób dotkniętych tą samą chorobą - zarówno te działające tradycyjnie, jak i w internecie (co staje się ostatnio bardzo popularne - widać to na różnego rodzaju forach i grupach dyskusyjnych).